Gedagte

Ons is vry | Jona 3

Die boek Jona vorm deel van die Kleiner-Profetiese afdeling in die Ou Testament. Dit vertel die verhaal van die profeet Jona, seun van Amittai, wat deur God gestuur word om die vernietiging van Nineve aan te kondig. Jona probeer egter hierdie opdrag van God vermy en vlug weg van Nineve af. Die storie het ‘n lang interpretasie geskiedenis en is wel bekend as ‘n kinder Bybelstorie. In die Joodse tradisie vorm Jona deel van die Haftarah deel van Yom Kippur en word die middag van Yom Kippur gelees. Yom Kippur is die fees waarin Jode nadink oor God se gewilligheid om mense te vergeef wat vir vergifnis vra. Die verhaal van Jona kom ook in die Quran voor.
Dit is vreemd dat die boek Jona geklassifiseer word as ‘n profetiese boek, omdat die boek hoofsaaklik uit narratief bestaan, met die uitsondering in hoofstuk 2 waar daar ‘n gedig voorkom. Die eintlike profesie teen Nineve word net genoem deur die vertelling van die storie. Soos enige goeie storie het Jona ‘n tyd, plek, karakters, plot en temas. Dit maak ook gebruik van literêre instrumente soos ironie.

Jona word in twee hoofdele verdeel en elke hoofdeel word dan in vier onderdele verdeel. Die eerste is die verhaal van Jona en die vis (Hoofstukke 1-2) waarin Jona sy opdrag kry en vlug (1:1-3), die storm op die see en die matrose wat bang is (1:4-6), Jona wat sy sonde erken en daarvoor gestraf en gered word (1:7-11;2:1;2:10) en dan Jona se danksegginsgebed (2:2-9). Die tweede hoofgedeelte is Jona wat sy opdrag voltooi. Hier voer Jona sy opdrag uit en gaan na Nineve (3:1-4), die Nineviete wat tot die Here smeek (3:4-9), die Nineviete wat tot bekering kom (3:10-4:4) en Jona se bevryding en teregwysing (4:5-11).

Die interpretasie van Jona

NCSY se direkteur van opvoeding, David Bashevkin, verstaan Jona as ‘n deurdagde profeet wat na godsdiens soek uit ‘n soektoeg vir teologiese waarheid en word konstant telleurgestel deur dié wat na godsdiens soek om vertroosting in die gesig van teëspoed. “If religion is only a blanket to provide warmth from the cold, harsh realities of life,” (Bashevkin verbeel dat Jona uiteindelik die vraag vra), “did concerns of theological truth and creed even matter?” Die les wat deur Jona geleer kan word, word by die boom aan die einde van die boek is dat vertroosting ‘n menslike behoefte is wat godsdiens vir ons gee, maar hierdie behoefte mag nie die rol van God in ons lewens verduister nie.